Huwelijkscrisis op de boerderij

Met een kind onder de arm, weinig tijd en de weinig informatieve opdracht van mijn boer om twee zakken cement te halen, sta ik in de Gamma als mijn telefoon gaat. Heel even denk ik dat mijn boer uit zichzelf belt omdat hij ook vond dat hij te weinig informatie had gegeven om de juiste zakken mee te kunnen nemen, maar toen ik oppakte zei hij alleen:

De KKM is er (Qlip)

Er schoot van alles door mijn hoofd, de medicijnboekhouding was de laatste drie weken blijven liggen, de koeien stonden vandaag binnen omdat wij aan het injecteren zijn en de losse tegeltjes bij de melktank waren nog niet vastgelijmd. Ik vroeg of wij vergeten zijn dat ze kwamen of dat ze onverwachts gekomen zijn.  Het antwoord van mijn boer:

Onaangekondigd

Ik vraag of hij al weet waarvoor maar krijg als antwoord dat hij nog in de auto zit maar dat hij hem nog kent van de vorige keren. Tegen beter weten in zeg ik nog dat hij misschien de verkeerde man voor ogen heeft, maar mijn boer blijft stellig. Dit is controle. Ik begin wat zenuwachtig te worden en zeg dat als hij voor de medicijnadministratie komt dat hij hem maar even aan de praat moet houden tot ik er ben. De verdeling bij ons is zo dat mijn man de weidegang bijhoudt en ik de medicijnadministratie. Daar hebben wij nooit gedoe over, tot er controle komt. Ik weet dat ik drie weken achterloop en mijn man weet het ook maar die durft niets te zeggen nu. Ik weet dat door de droogte de koeien maar om de dag naar buiten gingen en dan ook nog ‘s nachts maar ik weet niet of mijn man dat daadwerkelijk ook al zo opgeschreven heeft maar durf het ook niet te vragen. Als er iets niet in orde is en die meneer gaat het vinden dan is het weer een avond waar de sfeer toch net wat minder is dan anders.

De telefoon wordt opgehangen, blijkbaar is de KKM meneer uitgestapt en ik betaal de zakken cement. Dan hoor ik mijn telefoon piepen en zie een appje binnenkomen met één woord:

Weidegang controle

Mijn hart maakt een vreugdesprongetje, HA gelukkig de verantwoording van mijn man. Ik app snel terug dat ik vanavond even tijd moet vrijmaken om de medicijnadministratie op orde te brengen. Mijn boer reageert niet. Als ik het erf opkom zie ik net de loonwerker met een bak vol mest wegrijden. Mijn man zit blijkbaar al binnen aan de koffie met de QLIP meneer. Een heel goed of heel slecht teken. Als ik binnenloop zie ik mijn boer met zijn acht papieren administratie zitten en hij lijkt redelijk tevreden. De meneer van de Qlip staat net op en ik vraag of hij het systeem van mijn boer heeft kunnen ontcijferen, hij geeft aan dat hij het helemaal begrepen had. Ik zie in mijn ooghoeken de triomfantelijke grijns van mijn boer en weet dat vanavond de avond is om te vragen of hij nog even een extra haak wil maken in de paardenstal.

De meneer van Qlip wenst ons een fijne avond en mijn boer verteld mij in het kort dat de koeienvlaaien op het pad naar het weiland dit keer voldoende waren voor de controleur om te weten dat de koeien echt naar buiten gaan zoals op zijn schema stond. Snel geef ik de kinderen opdracht om elkaar de komende uren lastig te vallen en kruip ik achter de computer om de medicijnadministratie bij te werken. De volgende keer ben ik vast aan de beurt en ik ga echt niet onderdoen voor mijn man!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: