Onbekend maakt onbemind

Deze column stond 5 juli in de Boerderij

Net als de landbouw heeft ook de visserij last van verkeerde beeldvorming.

Afgelopen weekend heb ik een aantal mensen uit de sector ontmoet die ik nog niet eerder was tegengekomen. Allemaal stuk voor stuk met een enorm hart voor de sector. We waren allemaal aanwezig in Bunnik (U.) bij het basisschoolboekenonderzoek van Staf en EMK.

De conclusie van het onderzoek loog er trouwens niet om. Maar dat wist ik na 6 weken basisschoolboeken lezen en coderen wel. Wat ik niet wist, is dat ik aan het einde van die dag met een gevoel van schaamte naar huis zou gaan.

Nuance bij visserij mist ook

Die schaamte kwam door gesprekken met Cas Caljouw, Job Schot en Stella Vonk: onze mede-initiatiefnemers. Zij vertegenwoordigen een sector – de visserij – die net als de veehouderij al een tijd in de hoek zit waar de klappen vallen.

Twee dingen over de visserijsector vielen echt op in de basisschoolboeken. Zo staat er geen stuk in of het woord ‘overbevissing’ wordt genoemd. Zonder nuance is dat volgens de boeken natuurlijk de schuld van vissers.

Dat de zeevissenstand in de laatste 19 jaar met 23% is toegenomen, lijkt niet genoeg om beschuldigingen af te doen nemen

Dat er een quotum is, wordt voor het gemak vergeten. Dat de gemiddelde zeevissenstand in de Noordzee de afgelopen 19 jaar met 23% is toegenomen, lijkt ook niet genoeg om de beschuldigingen af te laten nemen. Zelfs de scholstand-toename van 300% in dezelfde periode lijkt niet door te dringen.

Het tweede dat opviel aan de boeken was dat de visserij schitterde door afwezigheid. Die sector vecht niet alleen tegen vooroordelen, maar vecht ook nog tegen onbekendheid. Uit onderzoek van TNS NIPO blijkt dat amper 20% (enigszins) bekend is met de sector.

Kamerleden zouden alleen nog over Noordzee-visserij mogen meepraten als ze een week aaneengesloten mee zouden varen

Onbekend maakt onbemind. Als je niet weet waar het over gaat, word je sneller beïnvloed door verkeerde beeldvorming over de sector. En dat is de reden waarom ik mij zo schaamde.

Ik heb nooit de moeite genomen om mij te verdiepen in de sector die net als onze eigen sector zoveel te verduren heeft. Veel kan ik niet doen, maar ik zou graag een nieuwe regel voor Kamerleden willen invoeren.

Die luidt: je mag alleen nog over Noordzee-visserij meepraten als je minstens een week aaneengesloten hebt meegevaren, ongeacht het weer. Ik denk niet dat er daarna nog iemand is die denkt beter te weten wat de zee nodig heeft dan de Job Schot’s en Cas Caljouw’s van deze wereld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.